aan tafel

Vandaag interview ik Martijn, een 36-jarige bordspeler uit Veenhuizen, die in zijn dagelijks leven software ontwikkelt. Maar, haast hij zich te zeggen, dat doet hij pas sinds kort. Daarvóór was hij elf jaar docent op een middelbare school. Ook leuk. Nee, niet leuk, hij is er keihard en doelbewust mee gestopt. Sinds hij weet dat hij van bordspellen houdt, omarmt hij zijn innerlijke nerd en wil hij met zo min mogelijk mensen hoeven praten. Je ziet hem trouwens vaak op de foto's: hij is die man waar ik het steeds over heb.

Dag Martijn!

“Dag Elin.” Martijn is er eens goed voor gaan zitten. We hadden eigenlijk afgesproken dat hij de vragen zelf zou invullen, maar daar is hij te belazerd voor. Hij associeert liever wat in de rondte en dat ik het dan uittyp. Zie hier ook zijn strategie voor scripties, sollicitatiebrieven en ander schrijfwerk.

Beschrijf je spellensmaak in drie tot vijf spellen. Als een soort staalkaart van je smaak, zeg maar.

Dat gaan er bij Martijn vijf worden. Hij pakt de Boardgamegeek-app erbij, waarin hij bijhoudt hoeveel spellen hij heeft (160) en hoe vaak hij dit jaar al heeft gespeeld (469 keer). Dat vinden we niet raar, dat vinden we alleen maar heel bijzonder.

Martijn in The Boardroom (Haarlem)

“Allereerst Everdell, omdat het zo mooi ontworpen is. In bordspellen is het visuele aspect ook heel belangrijk en dan springt Everdell er echt uit. Scythe ook trouwens, maar die tellen we niet mee, want dan worden het te veel spellen. De tweede is Clank!, omdat je daarin risico’s moet nemen. Ik ga altijd diep die kerkers in en dan maar hopen dat ik er weer uitkom. Meestal sterf ik met grote schatten op zak. De derde is De Grote Dalmuti. Dat is niet per se een super goed spel, maar de kinderen zijn er verslaafd aan en het is heel leuk om het met ze te spelen. Verder…. Niet die, niet die, niet die…”

Er volgt een half uurtje scrollen door de app en discussiëren over het begrip ‘staalkaart’.

Martijn is eruit: “Pandemic moet er echt in. Omdat je daarin moet samenwerken en het spel een heel elegant systeem heeft. En als laatste kies ik Great Western Trail, omdat je daarin je weg moet vinden tussen allerlei mogelijkheden. Dat vind je in meer spellen, maar nu ben ik even heel erg fan van deze.”

Welk spel vind je juist vreselijk?

"Splendor! Maar dat komt alleen door de eerste ervaring die ik ermee had. Ik probeerde toen een spellenvereniging uit in Groningen, waar ze net met dat spel bezig waren. Ik weet nog, ik kreeg een heel summiere uitleg en toen de boodschap dat ik het tijdens het spel wel zou ontdekken. Nou, ik werd afgemaakt. Mijn drie tafelgenoten-"

Wat voor mensen zaten er rond die tafel?

"Ik denk, alleenstaande mannen van middelbare leeftijd? Dat is niet aardig om te zeggen, hè? Nee, één van hen was wel aardig. Wat jonger, wat vlotter. Wat ik miste, was dat iemand me hielp om richting te vinden in het spel. Het verschil was zo enorm tussen mij als beginner en hen als ervaren spelers. Dat heeft het spel volledig verpest voor mij. Ik let daar nu zelf altijd erg op, dat ik nieuwe spelers goed in een spel meeneem. Een spel is zo leuk als de mensen met wie je het speelt. Ik ben toen meteen naar huis gegaan, geloof ik."

Hoe heb je bordspellen eigenlijk ontdekt?

“Ik speelde altijd al Dungeons & Dragons met een groep vrienden.”

Time out! Dit is dus iets wat Martijn vroeger nooit over zichzelf zou hebben verteld. Hij zat in de spellenkast, zullen we maar zeggen. Zeker in zijn rol als docent hield hij liever voor zich dat hij aan roleplaying deed. Sinds hij de bordspelwereld heeft ontdekt en grappige podcasts luistert van grappige mannen die in hun tienertijd ook gewoon dwergen, magiërs en elfen waren, omarmt hij zijn binnenste nerd.

Hij vertelt verder: “We deden wel eens bordspellen tussendoor, maar dat was meer bijzaak. De laatste jaren werd het lastig om bij elkaar te komen, sowieso voor langere tijd, zoals voor D&D eigenlijk wel handig is. Daardoor ging ik op zoek naar een alternatief. Zo kwamen ineens bordspellen in de picture, ben ik me gaan verdiepen in YouTube-filmpjes en was ik ‘hooked’.”

Martijn (rechts) vindt Just One ook grappig

Wat Martijn er niet bij vertelt, is dat hij in die tijd, zo’n twee jaar geleden, ook bezig was zijn werk als docent los te laten. Ik gaf in die tijd toevallig loopbaantraining en raadde hem aan om dingen op te zoeken die hem energie gaven. Begon hij ineens tientallen spellen te kopen.

Zoveel geld hadden we nou ook weer niet.

Wat vind je zo leuk aan bordspellen?

“Ik denk twee dingen. Ten eerste vind ik het fijn om iets te dóén met andere mensen, zonder dat je de hele tijd moet praten. Of tenminste, dat praten niet het hoofddoel is. Bordspellen zijn de perfecte balans tussen iets doen en praten. Het tweede is de cognitieve uitdaging die het biedt, om een spel zo snel mogelijk te begrijpen, een strategie te vormen en te proberen dat tot een zo goed mogelijk einde te brengen.”

Hoe is het om met jou een bordspel te spelen?

“Dat ligt eraan met wie ik speel. In een grotere groep ben ik vooral aan het uitleggen en begeleiden. Dan ben ik volgens mij best een prettige tegenspeler, omdat ik niet zo met de winst bezig ben. Dat is heel anders wanneer wij met z’n tweeën spelen. Dan móét ik gewoon winnen.”

Ja, waarom is dat eigenlijk?

“Geen idee. Ik kan er gewoon heel slecht tegen als ik me… minder slim voel of zo.”

Ja, dat heb ik ook. Vreemd eigenlijk. Misschien dat het iets zegt over onze relatie. We willen ook altijd allebei gelijk hebben.

“Nee joh.”

Er volgt een half uur discussie.

Terug naar bordspellen.

Martijn legt Great Western Trail uit

“Oh ja, wat ik trouwens ook heel erg doe: als het spel klaar is en ik heb niet gewonnen, dan schiet ik meteen in een analyse-modus. Dan ga ik uitdenken waarom ik niet gewonnen heb en wat ik de volgende keer anders moet doen. Ik kan me voorstellen dat dat nogal irritant is.”

Valt wel mee trouwens. Het is vooral heel vertederend als Martijn, je weet wel, die man die minder wilde praten, ineens in de praatstand schiet.

Wat heb je door bordspellen te spelen geleerd?

“Haha, dat is wel grappig, want dat is precies tegenovergesteld aan jou (lees hier Elin's interview). Ik heb juist geleerd risico’s te nemen en fouten te maken. Daar leer je het meeste van. Ik heb het ook in mijn huidige werk nodig, als software developer, waar ik vooral heel veel aan het leren ben.”

Fouten op zijn werk analyseert hij thuis ook. Dat is wel irritant.

Volg je YouTube-kanalen, podcasts of websites over bordspellen?

“Tegenwoordig veel minder, maar ik kijk van The Dice Tower nog graag The Week in Review en Board Game Breakfast, en ik volg The Brothers Murph. Verder luister ik vooral podcasts in de auto op weg naar m’n werk, waaronder Sporadically Board, Five Games for Doomsday en We’re Not Wizards. En Startspelers! Die zijn Nederlands.”

Ga je wel eens naar een bordspelwinkel, -beurs of -café?

“Deze winkels vind ik heel goed: Spellekijn in Leeuwarden, Spellenpoort in Amersfoort en Subcultures in Utrecht. Ik kijk erg uit naar SPIEL Essen, de grootste spellenbeurs in Europa, die deze herfstvakantie weer is.”

Van wat voor dingen houd je verder nog?

“Oh, wat erg. Ik heb eigenlijk geen andere hobby’s nu. Nee, wacht. Jou. Ja, schrijf dit maar op: Mijn andere hobby is mijn vrouw.”

Je zou denken dat ik dit verzonnen heb, maar ik zweer het je, dit soort dingen verzint hij zelf.

Genoeg over Martijn. Ben jij een bordspeler en kun je vragen beantwoorden? Dan komen we je graag interviewen! Meld je aan voor Ich bin ein Boardgamer via info@spellenzonderstekker.nl.