aan tafel

Bordspelers zijn net mensen! In deze rubriek verkennen we wie ze zijn. Hoe ontdekten ze bordspellen, wat vinden ze er zo leuk aan en hoe is het om met hen een spel te spelen? Voor het gemak beginnen we met onszelf.

Elin in het kort:

Woonplaats: Veenhuizen (dat ligt in Drenthe, ook bekend als Het Pauperparadijs)
Leeftijd: 36
Verliefd/verloofd/getrouwd: Getrouwd, drie kinderen (11, 8 en 5 jaar oud)
Werk: docent Engels op een HBO

Jeroen in het kort:

Woonplaats: Den Haag
Leeftijd: 37
Verliefd/verloofd/getrouwd: ik pas
Werk: Kennisbankschrijver bij een overheidsinstelling

Beschrijf je spellensmaak in 3 tot 5 spellen. Als een soort staalkaart van je spellensmaak, zeg maar.

Jeroen: "Codenames, omdat taal zeg maar echt mijn ding is? Dit liet mij voor het eerst zien wat er met een groepje mensen gebeurt, als je een goed spel introduceert. Of nou ja, voor het eerst. Vóór Codenames was er: Het Spel/The Man in the Hat/Monikers - de ultieme partygame. Deze was ik vergeten omdat ik het regelmatig beschonken heb gespeeld. De uitbeeldronde is het mooist: muurbloempjes veranderen hier in expressieve orchideeën (is een orchidee expressief? Geen idee, het klonk goed in mijn hoofd). Pandemic Legacy, seizoen 1 – geen spoilers! We zijn bij augustus en zitten dus midden in het verhaal. Dit spel kost jaren van mijn leven, maar dat is het meer dan waard. Captain Sonar – dit heb ik precies anderhalve keer gespeeld (pro-tip: leg dit spel niet uit ná het nuttigen van alcohol), omdat het lastig blijkt om acht mensen op dezelfde plek te krijgen. Maar die ene keer dat het wel lukte was onvergetelijk. En The Resistance: Avalon – want liegen was nog nooit zo makkelijk."

Jeroen! Die met die bril. In The Boardroom (Haarlem).

Elin: "Mijn vijf spellen zijn: Wat Schets Je Me Nou?!, omdat het altijd een succes is in een nieuwe groep. Wie wist dat tekenen zo grappig was? Underwater Cities – een echte hersenkraker, die om de een of andere reden bij mijn brein past. Love Letter, een klein kaartspel over prinsessen, baronnen en gluurderige priesters, dat verbazend fris blijft. Voor mij ook Captain Sonar! Dat teamgevoel in dit spel is gewoon genieten; alsof je met je kameraden in de loopgraven zit. En als laatste Gloomhaven, omdat ik fucking trots ben dat ik van zo’n hardcore bordspel houd. (Of ik iets te bewijzen heb? Nee, hoezo?)."

Wanneer kwamen bordspellen in je leven?

Elin: "Als kind, tiener en twintiger speelde ik graag spelletjes, maar een passie was het niet. Twee jaar geleden ontdekte mijn man de wereld van moderne bordspellen en stroomden de dozen ineens ons huis binnen. Ik voelde er aanvankelijk weinig voor. Tot ik hem een trip naar een spellenbeurs cadeau deed en top 10-filmpjes ging kijken om me een beetje te verdiepen. Zo ontdekte ik allerlei leuke spellen voor mezelf en raakte ik eveneens verknocht. Een jaar later ben ik voor Budgetspelen gaan schrijven en verdween ik dieper in het konijnenhol. En nu met Spellen Zonder Stekker kan ik de uitgang niet meer vinden."

Jeroen: "Het begon allemaal met gamen. Multiplayer deed ik het liefst op de bank in het studentenhuis met vrienden en bier. Online gamen heeft mij nooit echt aangetrokken, er was behoefte aan fysieke nabijheid. Na het studentenhuis is het gevoel dat daarbij hoort eigenlijk niet meer teruggekomen, tot ik een paar jaar geleden bordspellen ontdekte. Ik merkte dat bordspellen mogelijkheden bieden voor nieuwe vormen van sociale interactie, eigenlijk veel meer dan games dit doen. Omdat je elkaar in de ogen kijkt. En als je toch met elkaar aan tafel zit, waarom dan niet gelijk een gesprek voeren?"

Wat vind je zo leuk aan bordspellen?

Jeroen: "Zoals ik hierboven schrijf, biedt het nieuwe manieren om contact met elkaar te hebben. Ook laten bordspellen je verborgen talenten zien, zo blijk je stiekem ineens over groot ruimtelijk inzicht te beschikken! Ja, ik niet. Maar dat zou wel kunnen. Even serieus: bordspellen doen iets met een groep mensen. Tenminste, goede spellen. Het is een platform voor humor, spanning, ontspanning en soms een goed gesprek. Het laat je vrienden van een andere kant zien (ook positief)."

Elin: "Dat het de communicatie binnen een groep mensen zoveel makkelijker maakt. Of communicatie… Contact, bedoel ik; dat je een gevoel van saamhorigheid krijgt. Ik ben me van nature bewust van spanningen in een groep, van muren die worden opgetrokken, en bij spellen zie ik die muren zo neer gaan. Daar word ik gelukkig van."

Hoe vaak speel je en met wie?

Elin: "Bijna dagelijks simpele kaartspellen met m’n kinderen, een paar keer per week wisselende spellen met m’n man (te weinig, vindt hij); ongeveer tweewekelijks spellen met twee verschillende groepjes vrienden (het ene groepje houdt van simpele, grappige spellen en het andere wil juist de diepte in); tweemaandelijks spellen met de redactie van Budgetspelen en eens per jaar een spellenfeest, waarvoor ik iedereen uitnodig die ik ken. Als je het zo terugleest, lijkt het of ik geen leven heb. Hm."

Elin! Met een kind. Van haar.

Jeroen: "Te weinig. Ik speel met vrienden en die hebben daar niet altijd tijd voor (ik ook niet). Maar soms ook met collega’s. Of collega’s die inmiddels vrienden zijn geworden. Of op evenementen zoals het spellenfeest van Elin."

Hoe is het om met jou een bordspel te spelen?

Jeroen: "Ik denk dat dat vrij leuk kan zijn. Ik probeer te zorgen dat iedereen zich op zijn/haar gemak voelt. Natuurlijk wil ik winnen, maar als iedereen zichtbaar plezier heeft, is dat voor mij al winst. Ik hoor wel eens dat ik met mijn humor ongemakkelijke spanningen wegneem (of juist veroorzaak). Als ik dat al doe gaat dat volledig onbewust."

Elin: "Oeh! Uhm. Ik denk dat ik grofweg uiteenval in twee bordspelers. Of ik ben de extraverte, dominant aanwezige speler, die veel lacht, praat, juicht en vloekt (bij de meer sociale/feestelijke spellen). Of ik ben stilletjes gefocust op het spel en bezig met de overwinning (bij de meer complexe, puzzelige spellen). Dan val ik haast niet op en lijken mensen altijd verbaasd als ik win. Tenminste, ik denk dat het daaraan ligt."

Wat heb je door bordspellen te spelen geleerd?

Elin: "Ik heb geleerd minder risico te nemen en meer vooruit te plannen. Ja, echt. In spellen gebeurt in een notendop wat in de rest van mijn leven ook nog wel eens misgaat: dan wil ik te veel tegelijk doen of hou ik niet genoeg rekening met toekomstige tekorten. Ik merk tegenwoordig dat me dat minder gebeurt. Laten we zeggen ook in het echte leven."

Jeroen: "Dat sommige mensen veel beter zijn in liegen dan je denkt. Dat ik meer charisma en charme bezit dan ik mezelf soms toeken. Dat ik het fantastisch vind om te zien wat een spel met een groepje mensen kan doen. Dat ik het heel leuk vind om (over bordspellen) te schrijven."

Volg je YouTube-kanalen, podcasts of websites over bordspellen? Zo ja, welke?

Jeroen: "Ja, maar welke zeg ik niet want dan zien we jullie nooit meer terug."

Elin: "Ja, dat vind ik heel leuk om te doen! Ik ben vooral fan van de YouTube-kanalen The Brothers Murph, Shut Up & Sit Down en Dicebreaker; en de podcasts Sporadically Board, Five Games for Doomsday en This Game is Broken. Wat zei je, Jeroen? Oh, ik zeg niks meer."

Elin en Jeroen. En nog iemand anders erbij.

Ga je wel eens naar een bordspelwinkel, -beurs of -café?

Elin: "Als ik in een nieuwe stad ben, zoek ik altijd uit of er een bordspelwinkel is. Qua beurzen ga ik graag naar de grote, internationale spellenbeurs SPIEL in Duitsland en hoop ik nog eens naar een Engelse beurs als UK Games Expo of Airecon te gaan. Ik ga ook wel eens naar Nederlandse beurzen, maar die verhouden zich tot SPIEL als Drenthe tot Nederland: ze lopen achter op de trends."

Jeroen: "Steeds vaker! Bij mij in de buurt zit een leuke winkel: Tabletop Kingdom. Qua beurzen ben ik op Spiel geweest maar dat kan ik niet aanraden. Voor mij te massaal. Maar dit jaar ben ik contractueel verplicht. Ik zou wel eens een beurs in Engeland willen bezoeken. Laatst was ik voor de tweede keer in bordspellencafé The Boardroom in Haarlem en dat beviel erg goed. Ik probeer zoveel mogelijk plekken te bezoeken waar spellen worden gespeeld, zodat ik hierover kan schrijven op deze site."

Hoe ziet jouw ideale spellenavond/-middag/-weekend eruit?

Jeroen: "Zoals bij Elins spellenfeest, eigenlijk was dat perfect. Het enige dat ontbrak waren mijn vrienden maar zelfs dat deed niets aan het feest af. Maar een middag of avond met vrienden en een paar spellen kan ook heel plezierig zijn."

Elins spellenfeest? Ja, begin deze zomer, net toen Jeroen en Elin besloten hadden een nieuwe spellenwebsite te lanceren, hield Elin met haar eega een spellenfeest in haar Drentse achtertuin. We gaan er binnenkort over schrijven, want we zaten daar, keken naar de groep blije, bordspelende mensen om ons heen en dachten, dit is wat we bedoelen! Maar wat we bedoelen, beschrijven we dus een andere keer, goed?

Elin: "Versie 1: Zo’n zes vrienden bij elkaar (waaronder mijn man), eind van de middag beginnen, wijn en kaasstengels erbij, veel grappige, dynamische spellen spelen, samen eten, doorspelen en dan domweg gelukkig naar bed. Versie 2: Zo’n vier vrienden bij elkaar (waaronder mijn man), begin van de middag of avond beginnen, en dan één lang, intens spel spelen. Versie 3: met mijn twee oudste kinderen een spel spelen dat zij nét aankunnen in het uur tussen hun bedtijd en die van de jongste. Versie 10-Gold: een spellenfeest."

Dáág Elin!

Je houdt toch niet alleen van bordspellen, hè?

Elin: "Nee, ik hou eigenlijk nog meer van films. Vooral die van filmmakers als Greta Gerwig, Sofia Coppola en Wes Anderson, die een heel persoonlijke, eigenzinnige stijl hebben."

Jeroen: "Ik hou van muziek! Indie-bandjes doen het bij mij altijd goed. Ik was onlangs op Lowlands en dat beviel weer erg goed. Films zijn ook wel te pruimen. En ja, zo af en toe speel ik nog wel eens een game."

Genoeg over ons. Volgende week maandag zijn twee van onze bordspelvrienden aan de beurt. Ben jij een bordspeler en kun je vragen beantwoorden? Dan willen we je interviewen! Meld je aan voor Ich bin ein Boardgamer via info@spellenzonderstekker.nl.